In mijn werk vormt de relatie tussen kunst, natuur en wetenschap een belangrijk onderdeel van mijn onderzoekspraktijk. In projecten zoals Lepidoptarium en andere veldonderzoeken werk ik samen met wetenschappelijke partners om ecologische processen systematisch te verkennen, te documenteren en te begrijpen.
Een concreet voorbeeld is de samenwerking met het Maastricht Science Program van Maastricht University, waarin we onderzoek hebben gedaan naar de transformatieprocessen van vlinders, met een specifieke focus op aspecten zoals de kleur en samenstelling van meconium (de eerste ontlasting van vlinders). Dit onderzoek combineert kunstzinnige observatie met methoden uit de biologie en biedt inzichten die wetenschappelijk relevant zijn, terwijl het tegelijkertijd deel uitmaakt van de artistieke reflectie op natuurlijke processen.
Een ander project waarin kunst en wetenschap samenkomen is Lepidoptarium, een tweejarig citizen-science & art‑project dat is uitgevoerd in samenwerking met universiteiten, lokale overheden, natuurorganisaties en burgers. In dit project zijn bloemvelden met inheemse soorten aangelegd en door onderzoekers — waaronder studenten — systematisch gemonitord om gegevens over bestuivers en flora te verzamelen. De resultaten werden gebruikt voor zowel een tentoonstelling als een kunstenaarsboek. Deze samenwerkingsverbanden zijn gericht op het combineren van wetenschappelijke methoden (zoals monitoring, veldobservatie en databewerking) met een ruimer, artistiek perspectief op ecologie. De samenwerking met wetenschap is daarmee geen bijzaak, maar maakt deel uit van de kern van mijn praktijk: het systematisch en kritisch onderzoeken van natuurlijke processen, en het gezamenlijk ontwikkelen van nieuwe vormen van kennis en begrip tussen disciplines.
Foto’s van onderzoek door studenten van Maastricht Science Program.
Foto’s: Stefan Cools
